آيد كه دل محمّد حبيب تو براى فرزندش به درد خواهد آمد . پس حق تعالى يحيى را به او كرامت فرمود ، و مانند حضرت امام حسين - عليه السلام - به شهادت فايز گرديد ، و حضرت يحيى شش ماه در شكم مادر بود ، و حمل حضرت امام حسين عليه السّلام نيز شش ماه بود . پس عرض كردم كه بفرما دليل چيست بر اين كه أمّت براى خود امام اختيار نمىتوانند كرد ؟ فرمود كه امامى اختيار خواهند كرد كه مصلح احوال ايشان باشد يا امامى كه مفسد احوال ايشان باشد ؟ گفتم : امامى كه موجب صلاح ايشان باشد . فرمود كه چه مىدانند كه باعث صلاح ايشان خواهد بود و حال اين كه از ضمير او خبر ندارند ، گاه باشد كه گمان كنند كه مصلح است و آخر ، مفسد ظاهر شود ، و از همين علّت است كه مردم نمىتوانند براى خود امام تعيين نمايند . پس فرمود كه به جهت تأييد اين مطلب ، براى تو برهانى بيان نمايم كه عقل تو آن را قبول كند ، بگو كه پيغمبرانى كه خدا به خلق فرستاده ، و ايشان را مؤيّد از ميان خلق برگزيده ، و كتابها بر ايشان فرو فرستاده و ايشان را مؤيّد به وحى و عصمت گردانيده ، و علم هاى هدايت امّت‌اند ، و اختيار ايشان از جميع أمّت بهتر است « 26 » و موسى و عيسى از جمله ايشانند ، آيا جايز است كه با وفور عقل و كمال علم ايشان يك كسى را از ميان امّت اختيار كنند به خوبى « 27 » عقل خود ، و برگزيدهء ايشان منافق ظاهر شود ، و ايشان گمان برند كه او مؤمن است ؟ گفتم : نه . فرمود : كه موسى كليم خدا با كمال عقل و علم و نزول وحى بر او از اعيان قوم خود و بزرگان لشكر خود هفتاد كس را اختيار كرد كه با خود به طور برد ، كه همه را مؤمن مىدانست و مخلص و معتقد مىشمرد ايشان را ، و آخر ظاهر شد كه ايشان منافق بودند ، چنانچه خدا حال ايشان را بيان فرموده . پس هرگاه برگزيدهء خدا ، كسى را اختيار كند به گمان اينكه اصلح امّت است ، و افسد امّت ظاهر شود ، پس چه اعتماد باشد بر مختار و برگزيدهء عوام الناس كه خبر از ما فى الضّمير مردم ندارد ، و مهاجران و انصار كه بر سراير مردم اطّلاع ندارند ، پس مىبايد كه امام از جانب كسى منصوب شود كه عالم به ضماير

--> ( 26 ) . در نسخه آستانه : اختيار جميع أمّت را از ايشان بهتر مىدانند . ( 27 ) . در نسخه گوهرشاد : بحولى .